p.s.

 

 

hayatın anlamı

 

Hayatla ilgili ilk algılamam, onun devinim içinde olduğu, yükseldiği ve annemin kalbinde çarptığı olmuştu. Daha sonra babamın aklının ışığına bıraktım kendimi. Gözlerimi kapadığımda dünyanın döndüğünü hissedebiliyordum. Elimi uzattığımda kaygının nefesini duyumsayabiliyordum. Kanımın içindeki sınır onların sevgisi, parıldayışları ve uyumsuz dualarıydı.

 

Zaman hepimizin aç kurtlarını hızla yaratıyormuş gibi onların anlayışından kaçtım. Deniz bir camdı. Gökyüzü ölçülemez bir yol.

 

Onların bilgilerinin gösterdiğine göre ben, zincirlenmiş olarak özgürce seyahat ediyordum. Ve soru sorabilme yetkisine minnettar kalarak, benden önceki herkes gibi sorguladım: Benim işim ne? Neden varız? Bütün cevaplar farkındalığın acısını, boşluğu ve eğlenceyi üretiyordu.

 

Durgunlukta avlanmak, acı çekmek şafakta

Tanrının huzurunda eğilmek, zarafeti yönetmek

Boşluğu ortaya çıkartmak, ruhları kaçırtmak

Bir çocuğu kaldırmak

            Asılı duran,

            Cennetin sesinin

            Bir kuş gibi cıvıldadığı

            Gökyüzüne.

 

© Patti Smith 1992

 

çev: m.

 

~ yazan: kingofthemay Eylül 10, 2008.

Yorum Yapın