darkpoet.

karanlık şair, bir bakire göğsü
sık sık ziyaret ediyor seni
acımasız şair, buharlaşan hayat
ve yanan kent,
ve gökyüzü çekiyor içine yağmurunu,
kalemin çiziyor hayatın özünü. orman, orman, gözler sürüsü
yaslı çam tohumlarının üstünde;
fırtınanın saçı, şairler
atlara, köpeklere binip gidiyor.

gözlerin öfkesi, kıvrımı dilin,
gökyüzü giriyor birden burun deliklerinden
besleyici mavi süt gibi;
kadınlar, suratsız katı kalpler,
ağızlarda idam ediliyorum.

 

 

 

Antonin Artaud, 1925

çev:m.

~ yazan: kingofthemay Eylül 2, 2008.